رژیم پهلوی و دولت نیجر در تاریخ 16 خرداد ماه سال 1354 موافقت خودشان را برای برقراری روابط سیاسی اعلام کرده بودند. متعاقب برقراری روابط سیاسی بین دو کشور، سفیر وقت ایران در لاگوس ( نیجریه) به عنوان سفیر اکردیته نزد دولت نیجر تعیین شده بود. مناسبات ایران و نیجر در سال های 1365 و 1374 و 1376 با ارسال کمک های بشردوستانه پزشکی وغذائی به نیجربه صورت مستقیم شروع شد و دولت نیجر در سال 1367 به منظور توسعه روابط با ایران و حضور فعال تر در مجامع بین المللی، سفیر خود در لیبی را به عنوان سفیر اکردیته نزد دولت ایران معرفی کرده بود.
طی چندین سال سفارت ایران در نیجر به صورت ترددی و در سطح کاردار اداره میشد و سپس با ارتقای سطح روابط به سطح سفیر ارتقاء یافت و مجدد در سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ در سطح کاردار اداره میشد. از فروردین سال ۱۴۰۳مجددا سطح روابط سیاسی بین دو کشور به سطح سفیر ارتقاء یافت و دولت نیجرهم با اعزام سفیر برای اولین بار در سال ۱۴۰۳ سفارت خود را در تهران افتتاح نمود.